Wat gebeurt er wanneer je even vertraagt en jezelf in de natuur de ruimte geeft? Drie leden van de NVNC delen hun inspiratie en praktijkervaring.
We zitten op een boomstam. En kijken naar het ven dat voor ons ligt. Het stille water straalt rust uit. Rust in een wereld van hectiek. Een wereld waarin alles doordendert. Maar hier op deze plek niet. Hier staan we even stil. En nemen we even tijd. Voor datgene waar we vaak aan voorbij hollen.
Het is eind september. De herfstequinox heeft zich aangediend. Het moment dat het net zo lang licht is als donker. Evenveel uren ‘dag’ als ‘nacht’.
En dat betekent dat we, na een zomer vol zonlicht en warmte, de donkerdere periode in gaan. Dat we naar binnen gaan. Letterlijk; ons huis in. En ook figuurlijk; meer in onszelf naar binnen keren. Tijd voor introspectie.
De herfstequinox en de periode eromheen is een mooi moment om de balans op te maken. Hoe is het afgelopen half jaar voor jou geweest? Wat is er allemaal gebeurd? Wat heb je bereikt? Gemanifesteerd? Welke kansen heb je aangegrepen? Welke groei heb je doorgemaakt? Wat kan je oogsten?
En ook: waar ben je dankbaar voor? Als je daar bewust bij stil staat, kunnen zelfs de kleinste dingen een groot gevoel van dankbaarheid brengen: Een glimlach van iemand op straat. Een vlinder die even geland is op je trui. De zang van een vogel. Het ruisen van de wind. Of misschien juist die zonovergoten vakantie. De goede uitslag bij de dokter. Het slagen voor een examen…
Dankbaar zijn kan je leven zoveel lichter maken. En dat is juist in deze periode een heerlijk besef.
(Denk je dat er niet zoveel is om dankbaar voor te zijn? Leg dan eens een ‘dankbaarheidsboekje’ aan. Schrijf elke avond voordat je gaat slapen drie dingen op waar je die dag dankbaar voor was. Hoe klein of groot ook. En je zal zien dat dat meer is dan je denkt!)
En zo zitten we daar. Op die boomstam. Omringd door natuur. Kijkend naar het ven. De weerspiegeling van de wolken in het water. Blaadjes die van de bomen dwarrelen, en zachtjes op de bosbodem neer komen. Eikels en beukennootjes die op de grond vallen. Als voedsel dienend voor de dieren in het bos. Paddenstoelen die hun kopje tussen de humuslaag door steken. In allerlei kleuren en van verschillend formaat.
De herfst is begonnen. Er kan geoogst worden. En de natuur trekt zich terug. Laat los. Keert naar binnen. Komt langzaamaan tot rust. En zo nodigt zij ons uit dat ook te gaan doen.
Bij natuurcoaching bewegen we mee met de seizoenen. En daarmee met onze eigen natuurlijke stroom. Speelt de natuur, de symboliek, een belangrijke rol bij persoonlijke vraagstukken.
En zo kan deze periode van de herfst uitstekend dienen om bij jezelf na te gaan wat jij wil oogsten en wat jij wil loslaten. Welke vruchten mag jij plukken? En wat dient jou niet meer? Wat mag je met de wind meegeven? Net zoals de boom dit met zijn bladeren doet.
Of misschien wil je graag iets begraven. In de grond stoppen. Om het later weer tevoorschijn te halen. Zoals een eekhoorn een voorraadje eten verstopt voor een moment in koudere tijden. Of om, bij vergeten het weer op te halen, in de lente tevoorschijn te komen als een jong kiemplantje. Om verder te groeien en te ontwikkelen.
De seizoenen. Pluk er de vruchten van. Beweeg er in mee. En wil je daar wat hulp bij? Loop dan eens mee met een natuurcoach. En ontdek hoe de natuur jou kan helpen helderheid te krijgen in je persoonlijke vraagstukken. Hoe je vanuit meer rust in je hoofd, je eigen wijsheid naar boven kan laten komen. Want die heb je. Dat is zeker. Je moet het alleen even onder die humuslaag vandaan tevoorschijn halen…
Deze blog is geschreven door natuurcoach en NVNC lid: Janneke van Gerwen – Zonnejans
Wil jij verder groeien en spreekt natuurcoaching je aan? Via de NVNC vind je professionele natuurcoaches die je begeleiden bij thema’s als stress, balans, veerkracht en persoonlijke ontwikkeling.